Showing posts with label ചെറുകഥ. Show all posts
Showing posts with label ചെറുകഥ. Show all posts

Saturday, November 19, 2016

ഒരു കൊച്ചു കേസ് ഡയറി

“തീരെ അനക്കമില്ലെന്നു തോന്നുന്നു”
സൈര അതിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
മരിച്ചുവന്നു തോന്നുന്നു. അവള്‍ കുറച്ചു നേരം കൂടി അതിനെ നോക്കിയിരുന്നു.
അപ്പച്ചന്‍ മരിച്ചതുപോലെ ഇതും മരിച്ചിരിക്കുന്നു.

എന്നാലും അപ്പച്ചന്‍ എന്തിനായിരിക്കും മരിച്ചത്?  പപ്പയുടെ  നെഞ്ചില്‍ തലവച്ചു കിടന്നു അവള്‍  ഇന്നലെയും ചോദിച്ചിരുന്നു..

“നമ്മള്‍ എല്ലാവരും  ഒരിക്കല്‍ മരിക്കും………….എലിയും പല്ലിയും പാറ്റയും എല്ലാം.

“മരിച്ച അപ്പച്ചനെ എന്തിനാ പപ്പാ കല്ലറയില്‍  വച്ചത്?  അപ്പച്ചനെ കല്ലറയില്‍ വച്ചിട്ട് നമ്മളെല്ലാം ഇങ്ങു വന്നില്ലേ? പാവം അപ്പച്ചന്‍ കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോള്‍ വിശക്കില്ലേ? ആരാ അതിനുള്ളില്‍ ചോറു കൊണ്ടു കൊടുക്കുക.?

മോളെ അപ്പച്ചന്‍ ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തേക്കാ പോയിരിക്കുന്നത്. അവിടെ ആര്‍ക്കും വിശപ്പുണ്ടാവില്ല.

അവള്‍ക്കൊന്നും മനസിലായിരുന്നില്ല . കഴിഞ്ഞ ദിവസമാണ് സൈര ,  പപ്പയോടും മമ്മിയോടൊപ്പം നാട്ടില്‍ നിന്നുമേത്തിയത്. ഇത്തവണ തീരെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെയാണ് നാട്ടില്‍ പോയത്.
സൈര ഓര്‍ക്കുന്നു. അന്ന് സ്കൂളില്‍ നിന്നും പപ്പയാണ്‌ വിളിച്ചു കൊണ്ടു വന്നത്. വന്നയുടന്‍ ഡ്രസ്സ്‌ മാറി എയര്‍പോര്ട്ടിലേക്ക്  പോകുകയായിരുന്നു. യാത്രയിലോന്നും പപ്പയും മമ്മിയും സംസാരിച്ചതു പോലുമില്ല.
നാട്ടിലെ വീട്ടില്‍  നല്ല ആള്‍ക്കൂട്ടമുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പച്ചനെ ഒരു പെട്ടിയില്‍ കിടത്തി,കുറേ പേര്‍ ചേര്‍ന്നു താങ്ങിയെടുത്ത് ചര്‍ച്ചിലേക്ക്  കൊണ്ട് പോയി. അപ്പോഴും അപ്പച്ചന്‍ കണ്ണുകള്‍ അടച്ച് നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു. അമ്മച്ചി കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പപ്പയും ശബ്ദമില്ലാതെ കരയുന്നു.
ഒടുവില്‍ അപ്പച്ചനെ എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് കല്ലറയിലാക്കി പ്രാര്‍ഥിച്ചു തിരികെ പോന്നു. കല്ലറയില്‍ നിന്നും അപ്പച്ചന്‍ ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി .

പാവം പാറ്റ, ഇതിനെയും ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തെത്തിക്കണം. സൈര മനസിലുറപ്പിച്ചു. അവിടെ ചെന്നാല്‍ , ഇവള്‍ക്ക് അപ്പച്ചനെക്കാണാന്‍  പറ്റുമോ?

“ഹാ  സുരേഷ് ...ഞാന്‍ ഇന്നലെ എത്തി,       ഇന്നലെ വൈകിട്ട്”
പപ്പയുടെ  ഫോണ്‍ വിളി  അവള്‍ കാതോര്‍ത്തു.

“ പാര്‍ക്കിലോ?   ഇല്ലടാ … ഒരു മൂടില്ല., വേണ്ട ഞങ്ങളില്ല.”

ഇല്ല  പ്രത്യേകിച്ച്  പ്രോഗ്രാമോന്നുമില്ല… പക്ഷേ..

ഇനിയോരിക്കലാകട്ടെ….?

അതല്ലടാ..

മതി നിര്‍ത്ത്...ശരി.. ഞങ്ങള്‍ വരാം.

ഞാന്‍  അവളോട്‌  .. ചോദിക്കട്ടെ?

എവിടാ?  ഏതു  പാര്‍ക്കില്‍

ഓകെ ..ശരി ………..വരാന്നു പറഞ്ഞില്ലേ?

ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്ത്  , കിച്ചനിലേക്ക് നോക്കി മമ്മിയോട്  സംസാരിക്കുന്നു.

സോനാ … ഡീ , സുരേഷ്  വിളിച്ചു .. ഇന്ന് വൈകിട്ട് അവരുടെ കൂടെ പാര്‍ക്കില്‍ കൂടണമെന്ന്. ശ്രീക്കുട്ടന്റെ ബര്‍ത്ത് ടെ അവിടെ ആഘോഷിക്കാമെന്ന്.
അമ്മയുടെ അനക്കമില്ല….

“എടീ .. സോനാ , നിന്നോടാണ്  ഞാന്‍ സംസാരിക്കുന്നത്.” അച്ഛന്‍ വീണ്ടും .

കേട്ടിച്ചായാ…. ഞാനിവിടെ  കിച്ചന്‍ വ്യത്തിയാക്കുകയാ… ഏഴു ദിവസം കൊണ്ട് ഇവിടെ പാറ്റ കയറി, നശിപ്പിച്ചു.


ശ്രീക്കുട്ടന്‍  നല്ല സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു. സൈരയ്ക്ക് അവന്റെ റോബോട്ട് കാര്‍ കൊടുത്തിട്ടു  അവനോടൊപ്പം കാര്‍റെയ്സിംഗ്  കളിയ്ക്കാന്‍ അവളോടു ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അവള്‍ക്ക് അതിനു താല്‍പ്പര്യമില്ലായിരുന്നു. ചേട്ടന്‍ ഹരിക്കുട്ടനു പോലും കൊടുക്കാത്ത റോബോട്ട് കാര്‍ , സൈരയ്ക്ക്  കൊടുത്തിട്ടും  അവള്‍ വരാത്തതില്‍ അവനു വിഷമം തോന്നി.
സൈരയും ശ്രീകുട്ടനും തുല്യ പ്രായക്കാരാണ്. അവള്‍ അവനെ  സൈരമോളേ യെന്നേവിളിക്കൂ. എല്ലാവരും അത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ചിരിക്കും.

സൈരമോളെ വാ നമുക്ക് , ചേട്ടനെ   തോല്‍പ്പിക്കാം, ദൂരെ മാറിനിന്ന  അവളെ   അവന്‍ വീണ്ടും വിളിച്ചു.

അവളുടെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചു വലിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ കൈയിലെ, പ്ലാസ്റിക് ബോക്സ് കാണുന്നത്.

എന്താ സൈര മോളേ ഇത്?

പാവം ഒരു പാറ്റ … ഇത് മരിച്ചു പോയി  ശ്രീകുട്ടാ

അവള്‍ ആ ബോക്സ്‌ തുറന്നു കാണിച്ചു.

നീ  ഇതിനെ എന്ത് ചെയ്യാന്‍ പോകുന്നു? അവന്‍ ആകാംക്ഷയോടെ അതിനെ നോക്കി.

എനിക്കിതിനെ ദൈവത്തിന്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കണം. അവിടെ എന്റെ അപ്പച്ചനുണ്ട്.

ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തോ , അതങ്ങു ആകാശത്തല്ലേ?

അല്ല ശ്രീകുട്ടാ …. ദേ ഇവിടെ മണ്ണില്‍  കല്ലറയുണ്ടാക്കി, കുരിശു വച്ചാ മതി. ഇത് ദൈവത്തിന്റെ  അടുതെത്തിക്കോളും.

ആര് പറഞ്ഞ്?

ഞാന്‍ കണ്ടതല്ലേ? എന്റെ അപ്പച്ചന്‍  അങ്ങനാ ദൈവത്തിന്റെ  അടുത്തെത്തിയത്‌. നീ അവിടെ ഒരു കുഴിയുണ്ടാക്ക് , ഞാന്‍ പ്രാര്‍ഥിക്കട്ടെ .

അവള്‍ ആ പെട്ടിക്കു നേരെ നിന്ന് കണ്ണടച്ച് പ്രാര്‍ഥിച്ചു. പോക്കറ്റില്‍ നിന്നു ഒരു നെല്ലിക്ക എടുത്തു പെട്ടിയില്‍ വച്ചു.

എന്തിനാ ഈ നെല്ലിക്ക ? ശ്രീകുട്ടന്‍ ചോദിച്ചു.

അവിടെ എന്റെ അപ്പച്ചനില്ലേ?  അപ്പച്ചന് നെല്ലിക്കാ വലിയ ഇഷ്ടാ..

ഡാ ശ്രീ , നിന്നെ അച്ഛന്‍ വിളിക്കുന്നു …  
ദൂരെ നിന്നും ഹരിക്കുട്ടന്റെ വിളി കേട്ട് അവര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

സൈരമോളേ നമുക്ക്  പോയാലോ?

വേണ്ട …. നീ പൊയ്ക്കോ. ഞാന്‍ ഇതിനെ കല്ലറയിലാക്കിയിട്ടു വരാം.

“ഇല്ല...ഞാനും നിന്റെ കൂടെ പോകൂ...  വേഗം ആകട്ടെ”
ശ്രീകുട്ടന്‍  തറയില്‍ വീണ്ടും ഇരുന്നു.

മെല്ലെ പെട്ടി കുഴിയില്‍ വച്ചു , വീണ്ടും പ്രാര്‍ഥന . പിന്നെ മണ്ണ് മൂടുന്നു. മണ്ണ് മൂടാന്‍ ശ്രീകുട്ടന്‍ സഹായിച്ചപ്പോള്‍ , “വേണ്ട ശ്രീ  നിനക്കറിയില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞു അവള്‍ അവനെ മാറി നിറുത്തി.

ഒടുവില്‍ മണ്ണ് കൊണ്ട് കല്ലറയ്ക്ക് ഭംഗിയുള്ള രൂപം കടഞ്ഞെടുത്തു. അവള്ടെ കൊന്തയില്‍ നിന്നും  അടര്ത്തിമാതടിയ ഒരു കുരിശു നാട്ടി വച്ചു.


ഡിര്‍ര്‍ര്‍…...ഡീര്‍ര്‍ര്‍…..ദൂരെ നിന്നും  ഹരിയുടെ വണ്ടി പാഞ്ഞു വരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഇന്‍ജന്‍റെ  ശബ്ദം മാറി പോലീസ് വാഹനത്തിന്റെ അലാറമാകുന്നുണ്ട്. പോലിസ വണ്ടി, സഡന്‍ ബ്രേക്കിടുന്ന ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു കൊണ്ട്  അവരുടെ ഇടയില്‍ മണ്ണ് ചിതറി തെറിപ്പിച്ചു നിന്നു.  കുരിശു തെറിച്ചു ദൂരേക്ക്‌ വീണു.

ഹും   കയറൂ... രണ്ടിനെയും … അറസ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.  

സൈര നിലവിളിച്ചു  കരഞ്ഞു…

ഉന്നതങ്ങളില്‍ നിന്നും ഓര്‍ഡര്‍ വാങ്ങാത്ത ഒരു അറസ്റ്റ്വാറണ്ട് ആയിരുന്നു അത്. അറസ്റ്റ് എന്തിനായിരുന്നുവെന്ന് പോലീസിനെതിരെ വിസ്താരം  നടന്നു.  
തുടര്‍ന്നു പോലീസിനു  ശിക്ഷ വാങ്ങിയ ഒരു കേസായി മാറി അത് .


Thursday, January 6, 2011

കൈവിട്ട കല്ലുകള്‍...

മതിലിനു പുറത്തേയ്ക്ക് നീണ്ടു കിടക്കുന്നശിഖരങ്ങളില്‍ തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മാങ്ങകള്‍ തന്നെ മാടിവിളിക്കുന്നതുപോലെ അനൂപിനു തോന്നി. മതിലിനപ്പുറത്ത് പലപ്പോഴും മുഴക്കത്തോടെ കുരയ്ക്കുന്ന ഉപരിവര്‍ഗ്ഗക്കാരായ നായ് ക്കളുടെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ മതില്‍ക്കെട്ട് ചെന്നവസാനിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ ഗേറ്റിനു മുന്നിലേക്കാണ്. ഗേറ്റിനുള്ളിലൂടെ പൂന്തോട്ടവും അതിനു പിന്നിലെ സുന്ദരമായ ബംഗ്ലാവും കാണാം. ആറേഴുകൊല്ലമായി ഈ റോഡിലൂടെയാണ് സ്കൂളില്‍ പോയിവരുന്നതെങ്കിലും അവിടെ ആരാണ് താമസിക്കുന്നതെന്ന് ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.

വളരെനാളുകളായി ഈ മുഴുത്ത മാങ്ങകള്‍ അനൂപിനെ കൊതിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇന്നലെ നീതുമോളും പറയുന്നതുകേട്ടു “ആ മാങ്ങകളിലൊന്ന് കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില്‍ ......?” അപ്പോള്‍ തോന്നിയതാണ് തന്റെ പിഴയ്ക്കാത്ത ഉന്നമൊന്ന് അവള്‍ക്ക് കാട്ടികൊടുത്താലോയെന്ന്. കശുവണ്ടിഫാക്ടറിയില്‍ നിന്നും തൊഴിലാളികള്‍ ജോലി കഴിഞ്ഞ് പോകുന്ന സമയമായിരുന്നു. അവരിലാരെങ്കിലുംകണ്ടാല്‍ വഴക്ക് പറയാനുള്ള സാധ്യത കണക്കിലെടുത്ത് അത് വേണ്ടെന്ന് തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു.

എന്നാല്‍ ഇന്ന് സ്കൂള്‍ നേരത്തേ വിട്ടതാണ്. നീതുമോള്‍ക്ക് എക്സ്ട്രാ ക്ലാസ് ഉള്ളതു കാരണംഅവളൊപ്പമില്ല. അവള്‍ വരുമ്പോഴേക്കും ആ മാങ്ങകള്‍ എറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തണം. ഒരെണ്ണം അവള്‍ക്ക് സമ്മാനിച്ചാല്‍ അവള്‍ക്ക് എന്നോടുള്ള മതിപ്പ് കൂടും. .

ഒരു നല്ല “ചീളന്‍ “ കല്ലു തന്നെ കയ്യിലെടുത്തു. ആദ്യത്തേ ഏറ് ഉന്നം തെറ്റി. മാങ്കുലകള്‍ക്കടുത്തുകൂടി മതിലനപ്പുറത്തെവിടെയോ ചെന്നു പതിച്ചു.
എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടോ? അല്പ നേരം കാതു കൂര്‍പ്പിച്ചു നിന്നു.
ഇല്ല ഈ വഴി വിജനമാണ്. പോരാത്തതിന് മഴക്കാറിന്റെ ഇരുട്ടും.
അനൂപ് അടുത്ത കല്ല് തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഇത്തവണ ഉന്നം തെറ്റിയില്ല.
രണ്ടോ മൂന്നോ മാങ്ങകള്‍ ഞെടുപ്പറ്റു വീണു.
പക്ഷെ ഒരെണ്ണം മാത്രമേ മതിലിനു പുറത്ത് റോഡിലേക്ക് വീണുള്ളൂ. മറ്റുള്ളവ മതിലില്‍ തട്ടി ഉള്ളിലേക്കാണ് വീണത്.
മതിലില്‍ കയറി നോക്കിയാലോ? റോഡില്‍ ആരും വരുന്നില്ലെന്ന് ഒന്നു കൂടി ഉറപ്പ് വരുത്തിയിട്ട് അനൂപ് മതിലേക്ക് ചാടികയറി.
മുകളിലെത്തിയിട്ട് മാങ്ങകള്‍ക്കായി കണ്ണുകള്‍ താഴേക്ക് പരതി.
അവിടെയതാ ഒരാള്‍ രക്തം വാര്‍ന്നൊലിച്ചു മാവിന്റെ ചുവട്ടില്‍. മുഖമാകെ ചോരയൊലിച്ചിരിക്കുന്നു. അയാള്‍ കൈകള്‍ കൊണ്ട് നെറ്റിയില്‍ പൊത്തിയിട്ടുണ്ട്. മരച്ചുവട്ടില്‍ തളര്‍ന്നിരിക്കുകയാണെന്നു തോന്നി .കൈകളിലൂടെയും രക്തം വാര്‍ന്നൊഴുകുന്നു. ഇനി ഇവിടെ നിന്നാല്‍ അപകടമാണ്. അനൂപ് തിരിച്ചു റോഡിലേക്ക് ചാടി. പിന്നെ നിര്‍ത്താതെ ഓട്ടമായിരുന്നു. .

വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും അനൂപിന് ആശ്വാസമായില്ല. കിണറ്റില്‍ നിന്ന് വെള്ളം കോരി മുഖത്തേയ്ക്കൊഴിച്ചു. തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് കടക്കുമ്പോഴും അവന്റെ അസ്വഭാവികമായ വേഗത കണ്ട് അമ്മ പരിഭവിച്ചു.
“പതുക്കെ പോടാ. വെട്ടിവിഴുങ്ങിയിട്ട് പോയി കുരുത്തം കെട്ടവന്മാരുടെ കൂടെ തിമിര്‍ക്കാനല്ലേ?”

‍ വിളമ്പിയ ആഹാരം കഴിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.മനസിലെ ഭയം വിട്ടുമാറുന്നില്ല.

സന്ധ്യയ്ക്ക് ഉമ്മറത്തു അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും അലക്ഷ്യമായി നടക്കുന്ന അനൂപിനെ കണ്ട് അമ്മ വീണ്ടും മുറുമുറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രാത്രി പുസ്തകത്തിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ മുന്‍പില്‍ ചോരയില്‍ കുളിച്ച ആളിന്റെ രൂപമായിരുന്നു.
അയാള്‍ക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചു കാണുമോ? ഒരുപാട് ചോര വാര്‍ന്നൊലിച്ച് ഒരു പക്ഷെ അയാള്‍ മരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ? ആ സമയത്ത് അയാളെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കാന്‍ മറ്റാരെങ്കിലുംഅവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ടായാല്‍ മതിയാരുന്നു? ആരും വന്നിട്ടില്ലെങ്കില്‍ അയാള്‍? തുടങ്ങിയ നൂറ് നൂറ് ചോദ്യങ്ങള്‍ ആ മനസിലേക്ക് തികട്ടി വന്നു.
കിടക്കയിലെ തലയിണയിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി കിടന്നിട്ടും അവന്റെ മനസില്‍ നിന്നും രകതം വാര്‍ന്നൊലിക്കുന്ന ആളിന്റെ രൂപം മാറിയില്ല.
ഒരു പക്ഷെ അയാള്‍ മരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ നാളെ പോലീസ് അന്വേഷണമുണ്ടാകില്ലേ? പോലീസ് അന്വേഷിച്ച് തന്നെ കണ്ടെത്തിയാല്‍? അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഞാനൊരു കൊലയാളിയായതു സഹിക്കാനാവുമോ?

“ഒടുവില്‍ പോലീസ് അന്വേഷണത്തില്‍ തെളിഞ്ഞു. കൊലയാളി ഏഴാം ക്ലാസുകാരന്‍. ” ഇങ്ങനെ ഒരു പത്രവാര്‍ത്ത എന്റെ പേരിനൊപ്പം വായിക്കുമ്പോള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ എന്താണ് വിചാരിക്കുക?”
നീതുമോളുടെ വീടിന് മുന്നിലൂടെയാണ് തന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള ഈടു വഴി. അതിലൂടെ എന്റെ കൈയ്യില്‍ വിലങ്ങ് വച്ച് കൊണ്ടുപോകുമ്പോള്‍ അവള്‍ കാണുമോ? അങ്ങനെ ഒരു നിമിഷത്തിലും ഭേദം മരിക്കുന്നതാണ്.

മതിലില്‍ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു ചാടി ഓടണ്ടായിരുന്നു. അയാളെ താങ്ങിയെടുത്ത് ബംഗ്ലാവിലെത്തിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു പക്ഷെ രക്ഷപെടുത്താമായിരുന്നു.
അവന്‍ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. ക്ലോക്കിന്റെ ടിക് ടിക് ശബ്ദം പോലും അവനെ ഭയപ്പെടുത്തി. ഇടയ്ക്കെപ്പഴോ മയങ്ങിയതവനറിഞ്ഞില്ല.

“അനൂപേ മണി ഏഴ് കഴിഞ്ഞു . . സ്കൂളില്‍ പോകണ്ടേ?”.

അമ്മയുടെ വിളികേട്ടാനവനുണര്‍ന്നത്.
തലയ്ക്ക് വല്ലാത്ത ഭാരം പോലെ , എഴുന്നേല്‍ക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. ദേഹമാകെ ചുട്ടു പൊള്ളുന്നതു പോലെ. പുതപ്പ് വലിച്ചു മാറ്റാന്‍ പോലും കഴിയുന്നില്ല.
“ഇന്നിവനെന്തു പറ്റി? എഴുന്നേറ്റില്ലേ ഇതുവരെ?”ശബ്ദം അടുത്തു വന്നു.
അമ്മയൂടെ കൈത്തലം നെറ്റിയില്‍ ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത തണുപ്പനുഭവപ്പെട്ടു.

“ദേ ഒന്നിങ്ങോട്ട് വന്നേ. ഇവന് വല്ലാണ്ട് പനിക്കുന്നുണ്ട്. ആശുപത്രിയില്‍ കൊണ്ട് പോയിട്ട് ജോലിക്ക് പോയാല്‍ മതി”

അച്ഛന്‍ താങ്ങികൊണ്ടാണ് റോഡ് വരെ കൊണ്ട് പൊയത്. ഒരു റിക്ഷാ കിട്ടിയതുകൊണ്ട് ആശുപത്രിയിലെത്തി. മരുന്നിനൊപ്പം ഒരിഞ്ചക്ഷനും കിട്ടിയപ്പൊള്‍ പനി ഒന്ന് വിട്ടകന്നതു പോലെ. തിരികെ പുറത്തിറങ്ങി അച്ഛനൊപ്പം നടന്നു. ബസിനുള്ളില്‍ വച്ച് അച്ഛനിന്ന് ജോലിയില്ലെന്നു അറിഞ്ഞു. അച്ഛന്റെ കൂടെ ജോലിചെയ്യുന്ന രാമേട്ടനുണ്ടായിരുന്നു ബസില്‍. അച്ഛന്റെ കമ്പനി മാനേജരുടെ അച്ഛനിന്നലെ രാത്രി മരിച്ചത്രേ.

“എന്നാല്‍ അവിടെ യൊന്ന് കേറിയിട്ടുപോകാം . നിനക്കിപ്പോള്‍ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ? ”അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചു.

അനൂപ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ബസിറങ്ങി കയറിചെന്ന ഗേറ്റ് കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഒരു നിമിഷം തലേന്നത്തെ സംഭവം അവന്റെ മനസിലൂടെ ഓടി മറഞ്ഞു. ഗേറ്റിനു മുന്നില്‍ കാലുകള്‍ സ്വയം നിന്നുപോയി . അച്ഛന്‍ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചു. യാന്ത്രികമായിട്ടായിരുന്നു അച്ഛനൊപ്പം നീങ്ങിയത്.
ചന്ദനത്തിരിയുടെ ഗന്ധം മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറുന്നുണ്ട്. പുറത്ത് കൂടി നില്‍ക്കുന്നവരുടെ മുന്‍പില്‍ താനൊരു കുറ്റവാളി ആയതു പോലെ അവനു തോന്നി. ഈ മരണത്തിനുത്തരവാദി താനാണെന്ന് തെളിഞ്ഞാല്‍?ഭയം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ഹ്യദയം പടപടാന്ന് ഇടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
മരണ വീട്ടില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനാഗാനം കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്.
ആളുകള്‍ ഓരോരുത്തരായി കണ്ട് പുറത്ത് ഇറങ്ങി വരുന്നുണ്ട്. ഒടുവില്‍ അവരുടെ ഊഴം വന്നപ്പോള്‍ അവന്‍ ആ ജഡത്തിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കൊന്ന് നോക്കി. ‍.മുഖത്ത് നെറ്റിത്തടം താടിയെല്ലിനോട് ചേര്‍ത്ത് തുണികൊണ്ട് കെട്ടിയിരിക്കുന്നത് അവന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. മുറിവൊന്നും വ്യക്തമല്ല. ഹ്യദയം കത്തുന്നതുപോലെ തോന്നി അനൂപിന്.

“രാത്രി പെട്ടന്നായിരുന്നു അസുഖം കൂടിയത്. ഹോസ്പിറ്റലെത്തുന്നതിനു മുന്‍പേ....... ”

അതു പറഞ്ഞ ആളിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് അവനൊന്നു നോക്കി.
നെറ്റിയില്‍ ഒരു വലിയ ബാന്റേജണിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു അയാള്‍.
ഒരു നെടുവീര്‍പ്പോടെ അവന്‍ കണ്ണുകളടച്ചു.

മലയാളം ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍?